Wieloletnie trawy ozdobne - cz. I
Aleksandra Dobrzyńska - KK 1/1997


Trawa pampasowa - Cortaderia seloana

Marzeniem wielu właścicieli ogrodów jest posiadanie tej niezwykle ozdobnej trawy; kłopot jednak w tym, że ci, którzy już ją zdobyli, często musza się bardzo szybko godzić z jej stratą. Moim zdaniem wynika to jedynie z wybrania nieodpowiedniego stanowiska i niewłaściwego zabezpieczenia na zimę.

Trawa ta pochodzi z Argentyny gdzie rośnie dziko na terenach pampy. Dobrze też czuje się w Australii, a ze względu na jej atrakcyjność jest uprawiana w ciepłych rejonach Europy (Hiszpania, Portugalia). Dotarła i do nas i jej sadzonki pojawiają się na naszym rynku kwiatowym.

Roślina tworzy kępy szorstkich, szaro-zielonych liści - do wys. ca 60 cm - o pięknym rysunku, pofalowanych i poskręcanych i już w tej fazie stanowi efektowny element dekoracyjny. Dlatego zaleca się sadzić ją w miejscach eksponowanych, na trawniku lub na tle drzew i krzewów, w pobliżu oczek wodnych jako tzw. soliter.

Kwitnie późnym latem, początkowo słabo, jednak w miarę rozrastania się coraz obficiej. Pędy wyrastają do około 2 m wysokości i w zależności od odmiany zakończone są wiechami białych, srebrzystych lub blado-różowych "kwiatów". Stanowią cenny materiał do suchych bukietów i kompozycji.

Stanowisko - oprócz dobrego wyeksponowania - powinno być słoneczne i zaciszne, nie znosi przewiewu. Sadzenie na niewielkich kopczykach zabezpiecza przed gniciem korzeni.

Poniżej podaję sposób zabezpieczenia na zimę, który od lat stosuję z dobrym skutkiem.

Późną jesienią, przed nastaniem mrozów i w suchy dzień związuję liście w 2-3-ch miejscach w formie chochoła. Wbijam 3 paliki drewniane wokół kępy i do nich przytwierdzam związaną trawę. Następnie owijam tę konstrukcję matą a ziemię wokół okrywam do 30 cm suchymi liśćmi. Całość zabezpieczam płachtą folii chroniącą roślinę przed nadmiarem wilgoci, zostawiając "górę" otwartą, na którą należy położyć luźno "daszek" z folii. Musi on być tak uformowany, aby był dostęp powietrza, lecz uniemożliwione namoknięcie na skutek opadów deszczu lub śniegu. Można też z folii obwijającej chochoł utworzyć język, który narzucamy na otwór i przypinamy odpowiednio szpilkami. Dół folii leżący na liściach obciążam kamieniami.

Wiosna w zależności od aury, w dniu bezdeszczowym zdejmuję okrycie, obcinam suche liście i usuwam ściółkę. W okresie do czerwca zasilam 2 razy słabym roztworem nawozów mineralnych lub Vitahumem.

Najcenniejszą odmianą jest 'Sunningdale Silver' o wiechach srebrzystych, 'Weisserfeder' ma wiechy białe - a 'Rosea' - różowe. Ta ostatnia odmiana jest trudna w uprawie, gdyż lubi przemarzać mimo zabezpieczenia; dlatego trzeba ja sadzić do dużych pojemników i na zimę przenosić do pomieszczeń zabezpieczonych przed mrozem.

Turzyca Gray'a - Carex Grayi

Pochodzi z terenów bagnistych Ameryki Płn., może więc rosnąć na terenie podmokłym, w bagienku koło oczka wodnego, ale równie dobrze czuje się w normalnych warunkach ogrodowych, także w półcieniu. Charakteryzuje się oryginalnymi kłosami w formie kolczastych maczug, po 2-3 sztuki na pędzie. Trawa ta dobrze znosi nasze zimy, nie wymaga okrycia, wysiewa się sama

Ostnica pierzasta - Stipa pennata

Występuje od Skandynawii do Północnej Afryki, od Pirenejów po jezioro Bajkał. Z tego, co wiem, największe skupiska istnieją na Ukrainie w terenach stepowych. Rośnie na stanowiskach słonecznych i suchych, tworzy regularne okrągłe kępy z rozłożonymi na boki cienkimi liśćmi. W lipcu wyrastają wiotkie pędy zakończone wiechami ościstych piórek do długości około 30 cm.

Ciekawszą odmianą jest Stipa pulcherrima o wiechach do 40 cm długości. Jednak mimo poszukiwań nie udało mi się na nią natrafić (mam na myśli kiermasze, giełdę i producentów roślin ogrodowych). Trawa ta jest doskonałym materiałem do suchych kompozycji, należy ją wtedy dość wcześnie ścinać.