Mieszańce Longipet
Inż. Břetislav Mičulka - KK 1/1994


W ostatnim okresie obserwujemy zwiększone zainteresowanie liliami pochodzącymi z różnych międzygatunkowych krzyżówek, mającymi łączyć niektóre dobre własności obydwu krzyżowanych gatunków. Takim dobrze u nas znanym mieszańcem jest np. odmiana 'Black Beauty', która powstała z L. speciosum rubrum i L. henryi. W tej odmianie połączone są dobre własności obydwu gatunkowa mianowicie dobra odporność od L. henryi i piękne kwiaty od L. speciosum. Nowszą grupą jest grupa mieszańców Longistar, które pochodzą z krzyżówki L. longiflorum z azjatyckim mieszańcem 'Sterling Star'. Powstałe mieszańce rozwijają się szybciej, co można przypisać lilii długokwiatowej (L. longiflorum).

Niektóre dobre własności lilii długokwiatowej były podnietą do jej dalszego wykorzystania w międzygatunkowych krzyżówkach. Są nimi jej szczególnie szybki wzrost (kwitnie już w drugim roku po wysianiu), długie i wąskie lejkowate kwiaty, bogatsze ulistnienie (dłuższe i gęstsze liście) i krótsza łodyga, przez co roślinę wykorzystać można i do hodowli w doniczkach. Dla tych własności jest najczęściej hodowaną lilią w Ameryce Północnej. Lilia długokwiatowa ma wszakże jedną nieprzyjemną własność a mianowicie podatność na zawirusowanie. Z tego powodu wymaga w hodowli zwiększonej ochrony i o ile można, rozmnażania nasionami.

Wykorzystaniem lilii długokwiatowej w hodowli, oprócz innych zajmował się także W. G. Ronald, który pracował w Stacji Badawczej Morden w Manitobie, Kanada. Przez krzyżowanie z liliami trąbkowymi chciał usunąć ich nieprzyjemne własności, jak brak proporcji pomiędzy kwiatostanem i łodygą (często za małymi i rzadkimi liśćmi) a nadmierną długością łodygi u większości trąbek.

Lilia długokwiatowa ma bardzo długie słupki, których pyłek innych odmian nie może dobrze przerosnąć i dlatego jest używana jako ojcowska - dająca pyłek roślina. Do krzyżówki użył w tym przypadku mieszańca trąbkowego 'Golden Clarion', który zapylony był pyłkiem lilii długokwiatowej 'Ace'. Uzyskane pojedyncze zarodki były niedostatecznie rozwinięte i musiały być kultywowane na sztucznej pożywce. Z wyhodowanych mieszańców wybrany został w 1973 roku mieszaniec 'Longipet 73-9-1'. Nazwa pochodzi od obydwu rodzicielskich gatunków - longiflorum x trumpet. Ma wygląd pośredni między obydwoma gatunkami. Roślina jest niższa, liście są większe i gęstsze niż u trąbek, także łodygi przypominają lilię długokwiatową. Kwiaty są bardziej podobne liliom trąbkowym. Próby krzyżowania tego mieszańca były mało udane, pyłek jest sterylny a w wyniku jednostronnie sterowanego mechanizmu izolacji, płodna była w małym stopniu przy zapyleniu pyłkiem lilii długokwiatowej.

Mieszaniec ten ma dłuższe kremowo-białe kwiaty trąbkowe z zielonymi miodnikami prawie do 1/2 płatków. Zewnętrzna strona jest pokryta brązowo-karminową barwą rozmieszczoną marmurkowo z wyraźniejszym żebrem. Pyłek tworzy brązowy, znamię białe, słupek i nitki jasnozielone, słupek przy znamieniu brązowawy. Średnica trąbek 130mm, długość 110mm. Działki okwiatu (płatki) o wymiarach 140 x 53mm są skórowate, mocniej zagięte na końcach a niekiedy trochę skręcone.

Łodyga jest gruba i sztywna, 100cm wysoka, zielona, u dołu średnio brązowo kropkowana a na górze bardzo mało. Liście ma łukowato zagięte o wielkości 105 x 20mm, średnio zielone, matowe ułożone średniogęsto. Starsze rośliny tworzą równorzędne pąki, kwiatostan jest krótki, wierzchołkowy. Szypułki bywają 70mm długie, grubsze, zielone. Kwiaty postawione są prawie poziomo. Zaczyna kwitnąć w połowie lipca. Liście są relatywnie bardzo odporne na szarą pleśń a cebule na fuzariozę. Mrozoodporność nie jest mniejsza niż mieszańców trąbkowych a odporność na zawirusowanie nie jest także gorsza.


Tłumaczenie z "Liliarskych Zprav" nr. 1/93 - B. Kondrot